Ik stond te liften. Ik was op zoek naar m'n vriendin Michelle.
Ze was ervandoor met ene John Smith.
Zo heette hij echt. Ik kende hem, die John Smith.
Hij wilde me 'n pistool verkopen en later in 'The Vine'...
liet hij iedereen z'n mond houden omdat ik meezong met de muziek.
Hij vond dat ik goed zong.
De man gaf me pillen die 't idee gaven dat m'n aderen geschuurd werden.
Van alle regendruppels wist ik de naam.
Ik voelde de dingen al vóór ze gebeurden.
Ik wist dat die Oldsmobile voor me zou stoppen.
En door de zachte stemmen van het gezin wist ik van het ongeluk.
Het liet me koud. Ik mocht het hele eind meerijden.
Het is behoorlijk nat buiten.
Wat had die vrouw een stem.
Ze schreeuwde als 'n adelaar.
Het was heerlijk om te leven en het te kunnen horen.
Ik heb overal naar dat gevoel gezocht.
Ik loop op de zaken vooruit. Laten we bij het begin beginnen.
Stan, Iowa City, drie jaar eerder
Twee mannen brachten me in contact met Michelle.
De eerste ontmoette ik met m'n vrienden, Tom en Richard.
Ik was ze even vergeten, maar goed. Eerlijk gezegd mocht ik ze niet.
We vormden een groep, al klopte er iets niet.
Een nog onbekend misverstand, en dus bleven we bij elkaar.
De eerste man waar ik het net over had, Stan, vonden we samen.
Hij zat te slapen in m'n auto.
Wie is dat ?
Kom eens uit m'n auto.
Hoe pak je zoiets aan ?
Met gebarentaal bracht Stan ons naar een huis langs de oude snelweg.
Ik had hier vaker gereden en het had me nooit echt gelukkig gemaakt.
Als je gebeld had, hadden we je gevraagd hem daar te laten.
Hij kan hier niet blijven. Tammy wil 'm hier niet.
Mij best. Wie die Tammy ook mag zijn.
Je kunt het beste maar meteen gaan.
Laat hem toch blijven. - Nee.
Is hij echt doof ?
Dat is een goeie.
Wacht in de auto.
McInnes.
Ik had een pistool, maar zou nooit schieten.
Het was zo'n prul dat het zou exploderen en dat zou gênant zijn.
Waar is McInnes ? - Weet ik veel.
Wat is er loos ?
Hé, blijf van m'n auto af. - Geef dan gas.
Zou alles in orde zijn ?
Niks aan de hand. Die gaat weer feesten. Geen zorgen.
Ik maak me zorgen om McInnes.
Hij zag Michelle en mij zoenen.
Welke was Michelle ?
Michelle, een jaar later
We willen je voorbereiden.
Als de wereld moet vergaan, was dat al gebeurd.
Het is moeilijk te bevatten wat hij denkt.
Maar geduld is deel van het geloof en wij zijn voorbereid.
Mag ik dit houden ?
Ik trek. Achttien maanden, zo lang blijf ik nooit ergens.
Ik heb geen werk. - Je meent 't.
Ik rook sigaretten.
En je praat honderduit. - Nee, niet echt.
Meestal niet tenminste.
Behalve als ik nerveus ben. - Maak ik je nerveus ?
Misschien een beetje.
Ik heb het gehoord, van je vriend McInnes.
Ik was erbij. - Ik weet het.
Ik hoorde dat je hem nog geholpen hebt.
Jij als enige. Is dat waar ?
Hij had het bijna gehaald.
Wat zei je net tegen die Jehova's getuigen ?
Ze hebben me dit gegeven.
Ik vroeg ze of alles wat we weten weg is als we sterven.
En als dat zo is, waarom we dan niet nu sterven.
Misschien is leven en sterven hetzelfde.
Misschien voelen we ons zo omdat wij het als twee verschillende dingen zien.
Ik wil nog niet sterven, maar als het zover is, kom ik je alles vertellen.
Liever niet. Doe ons beiden een plezier en rust in vrede.
Mag ik je nu zoenen ? - Nee.
Hier is de keuken.
Dit is de badkamer.
Niet overal op letten.
Wacht even, rustig aan.
Kunnen we even wachten ?
Het gaat me iets te snel.
Ik doe het liever langzaam.
Heb je nog nooit iemand zien spuiten ?
vakantie
Ik logeerde in 't Holiday Inn met Michelle.
Absoluut de mooiste vrouw die ik ooit heb gekend.
Maar ik heb nog niet verteld hoe het McInnes vergaan is.
Of over de tweede man die me bij Michelle bracht, Dundun.
McInnes voelt zich niet zo goed.
Is McInnes er ? Dan ga ik weer. - Hoeft niet, ik heb 'm neergeknald.
Heb je 'm vermoord ?
Niet met opzet.
Is hij echt dood ? - Nee, hij zit in de voorkamer.
Heeft Dundun 'm neergeschoten ? - Iemand heeft geschoten.
Dat hoef ik niet. - Ook goed.
Dit dan ? - Nee, bedankt.
Moet ie niet naar 't ziekenhuis ? - We wilden gaan.
Hoe gaat het ? - Ik kan hem voelen.
Hij zit vast in de spieren.
Het valt mee.
Het slaghoedje deugde niet.
Heeft ie geketst ? - Hij ketste een beetje.
Zal ik hem dan brengen ?
Ik weet het niet.
Beloof me dat je niks zal zeggen.
Hij hoort je niet.
Je moet zeggen dat het een ongeluk was.
Beloof je dat ?
Wat doen we ?
Hoe bedoel je ? Denk je dat ik hier zo goed in thuis ben ?
Hij is dood. - Ik weet ook wel dat ie dood is.
Gooien we hem uit de auto ? - Laten we dat maar doen.
Blij toe dat ie dood is. Door hem noemt iedereen me nu Fuck Head.
Trek het je niet aan.
Wat een kloteverjaardag.
Misschien dacht ie dat ik iets zou zeggen.
Geloof je me als ik zeg dat hij ergens een goed hart had ?
Z'n linkerhand wist niet wat z'n rechter deed.
Er was een belangrijke verbinding doorgebrand.
Als ik jouw hoofd zou openen en met 'n soldeerbout aan 't werk zou gaan...
zou ik je in zoiets kunnen veranderen.
Daar zat ik dan, met Michelle in het Holiday Inn.
Drie dagen onder een valse naam. Haar laatste geld ging er doorheen.
Michelle is gek op hotels.
Wat heb jij een lekkere kont.
Hier hou ik van.
Hoe lang zijn we hier nu ? - We hebben nog wat dope over.
Dat interesseert me niet. - Mij ook niet.
En toen kwam er zo'n moment.
Hoe denk je dat ik me dan voel ?
Jij hebt mij eruit geschopt.
Ze zei dat ik bij haar kon slapen.
Tammy is niet je beste vriendin. Je kent 'r amper.
Ik had me uitgekleed omdat ik wilde gaan slapen.
Ik wilde niet met 'r naar bed.
Jullie kunnen 't rambam krijgen. Zij en jij en iedereen.
Lazer maar op jij.
Lazer maar op.
Mag ik m'n shirt ?
Mag ik m'n jas ook ?
Waar is m'n geld ?
Voor de taxi. - We zijn blut.
Wou je me hier laten barsten ? Je bent een klootzak.
Snap je dan helemaal niks ? Daarom noemen ze je Fuck Head.
Dat is nergens voor nodig. - Fuck Head.
Gaat het ? - Wat is hier loos ?
Ze is misselijk. - Gelul, je stompte haar.
Hij stompte me.
Iemand krijgt hier spijt van.
Stop, smerige vuile slet.
Jij.
Ik hoef niet meer. - Ik ken jou.
Wat ? - Vorige keer kreeg ik geen fooi.
Dat is niet waar. - Jawel.
Je was met je vrienden. - Ze zijn geen vrienden meer.
Acht dollar plus fooi.
Je ziet er leuk uit in dat uniform. Hoe oud ben je, negentien ?
Michelle kwam niet terug.
Ik maakte haar dope op en ging naar 'The Vine', op zoek naar Wayne.
Wacht even. - Wayne.
Wil je wat verdienen ? - Ik weet het niet.
Ik wou daar in de hoek even m'n roes uitslapen.
In m'n hoofd heb ik besloten om geld te gaan verdienen.
Dat is de enige plek waar jij wat kan verdienen.
En verder ?
Ga ook mee. - Wil je soms meerijden ?
Ik heb gereedschap. Ik heb dat barrel van jou nodig voor vervoer.
Weet je dat je een bloedneus hebt ?
werk
Gaan we soms inbreken ?
Je kan niet inbreken in een verlaten huis.
Dit is een sloopklus. - Dit huis geeft me een rotgevoel.
Doe maar niet.
Waarom niet ? - Omdat het stom is.
Ik verkoop 't koper.
Hoeveel levert dit volgens jou op ? - Genoeg om ons van te bezatten.
Er is geen water.
Hé, van wie zouden deze huizen zijn ?
Dit is mijn huis.
Echt waar ? - Geweest.
Dat zware werk is niet goed voor me.
Kunnen we niet makkelijker aan geld komen ?
Opzij.
Wat is dat ?
Is dat niet fantastisch ?
Dat was m'n vrouw.
Het leek alsof ik verzeild geraakt was in een droom...
van Wayne over z'n huis en z'n vrouw.
Maar ik zei niks, want het was een van de mooiste dagen van m'n leven.
Of het nu de droom van een ander was of niet.
Het koperdraad leverde ons veertig dollar de man op.
Heb je iemand beroofd ? - We hebben gewerkt.
Trakteer me maar. - Zuster.
Jack Daniels, dan drinken we op m'n lievelings-bardame.
Zoals jij schenkt, dat is puur geluk.
Je bent een knappe knul, maar zingen kan je niet.
Wat maak je me nou ?
Je bent niet op school.
Ga maar weer zitten, dan geef ik een rondje.
Barst toch.
Hufter.
Zeg, zuster.
Het is altijd lachen met Wayne.
Maar deze middag was wel het leukste.
We hadden geld. We waren smerig en moe.
Meestal voelden we ons schuldig en bang omdat er iets mis was met ons.
Maar nu voelden we ons mannen die gewerkt hadden.
We kochten wat dope en daarna ging ik op zoek naar Michelle.
Ik wist dat ze door haar knieën zou gaan voor drugs.
Ellendeling. Word wakker.
Liefje, kom overeind.
Doorademen. Zo is het goed. Toe dan.
Ik neem je mee door de rozen en 't vuilnis en het paarse licht.
En door alle ellende naar wat daarna ook mag komen.
Ik meen het, schatje.
Naar de regen in de woestijn.
Wie ben jij ?
Ik ben de ziel voor jouw ziel.
Ik ben je man.
En Wayne, die was dood.
Ik leef nog.
eerste hulp
Ik werkte nu drie weken op eerste hulp.
Michelle was zwanger en ik wilde iets verantwoordelijks.
Ik had niks te doen, dus ging ik naar Georgie, de broeder.
Hij pikte altijd pillen. - Wat een kloteschoenen.
Je hebt die pillen zeker ingenomen.
Moet je horen hoe ze kraken.
Ik kijk even in je zakken.
Wacht, hier heb ik iets.
Dat heb jij toch niet gedaan ? - Ik ? Nee, dat had hij al.
M'n vrouw heeft het gedaan.
Wie heeft u hier gebracht ?
Niemand, ik ben komen lopen. Ik woon drie straten verder.
U moet maar even gaan liggen. - Oké, dat lijkt me een goed idee.
Naam ? - Terrence Webber.
Je gezicht is donker, ik versta 't niet.
Wat is er ? - Z'n gezicht.
Wanneer is het gebeurd ? - Net, m'n vrouw heeft 't gedaan.
Ik gluurde naar de buurvrouw die in bad zat.
M'n vrouw wachtte tot ik sliep en wilde me toen blind maken.
Wilt u dat ik de politie bel ?
Alleen als ik doodga.
De situatie is als volgt. Ik heb een compleet team nodig.
Ik wil een oogarts, de beste die er is, de allerbeste.
Een neuroloog en de allerbeste anesthesist, een genie.
Ik raak 'm niet aan. We maken hem klaar en wachten af.
Broeder.
Wie, ik ? Moet ik 'm klaarmaken ?
Is dit 'n ziekenhuis ? Is dit eerste hulp ? Is dat 'n patiënt ? Ben jij de broeder ?
We hebben hier een man met een jagersmes in z'n hersenen.
In z'n hersenen gestoken.
De arts van dienst is er wel, maar zijn kennis is beperkt.
Hij raakt dat hoofd niet aan. We zoeken met spoed de beste oogarts...
echt de beste, een neuroloog en een geniale anesthesist.
Echt een goeie.
Oké, hartstikke bedankt.
Die vent is niet goed snik.
Zolang hij m'n opdrachten hoort, vind ik het best.
Goed, je hoeft je niet zo op te winden.
De oogarts is met vakantie of zoiets.
Maar ze probeert een andere goeie te vinden.
Al de andere specialisten haasten zich nu door de nacht.
Wat heb je ? - Een man met een mes in z'n hoofd.
Patiënt klaagt over mes in hoofd. - Stekende hoofdpijn.
Hoe kom je daaraan ?
Je veter is los.
Hoe maakt die man het ?
Wie ?
Het is een wonder, hij is niet blind en niet dood.
Is hij niet dood ?
Alles is normaal en z'n andere oog is nog goed.
Hij leeft dus nog. - Er is niks mis met hem.
Die dingen gebeuren.
Wat doe je eigenlijk voor werk ? - Ik red levens.
Het is dag. Zal ik je thuisbrengen ? - Nee, ik voel me net 'n heliumballon.
Michelle mag me zo niet zien. - Wat doe je met mijn pillen ?
Geef terug.
Dat was om wakker te blijven. - Neem dan Nescafé, pa.
Laten we doen alsof 't de eerste keer is.
Ik loop misschien wat hard van stapel.
Ik vind je heel aardig.
Kunnen we niet even wachten ? Het gaat me wat te snel.
Ik doe het liever langzaam.
Het maakt niet uit of het een tel duurt of een miljoen jaar.
Ik wil alles over je weten. Echt alles.
Vraag maar.
Waar hou je van ? - Hoe bedoel je ?
Van welke muziek hou je ?
Ben je al verliefd op me ?
Zeg het dan. - We zitten in de penarie.
Ik hou van je.
We zijn als ontspoorde treinen.
Ik moet deze baan houden. Ik heb nu verantwoordelijkheid.
Nog zeven maanden tot de bevalling.
Pik dan speed, dan kan je dubbele diensten draaien.
Michelle en ik willen van de drugs af.
Ik wil naar de kerk. - Ga naar de jaarmarkt.
Ik wil iemand vereren. Dat meen ik.
De dierenbescherming heeft daar gewonde haviken en adelaars.
Ik wil eigenlijk een rustige kapel.
Een jaarmarkt zonder kermis.
Er was kermis. - Niet waar.
Er was een draaimolen en een reuzenrad.
En een ding, de 'hamer'. Iedereen die er uitkwam, moest kotsen.
Ben je blind ?
Wat was dat ? - Een konijn.
Je hebt hem overreden.
Konijnen-stoofpot.
Waar is m'n jagersmes ?
We slapen in de natuur en morgen eten we konijn.
Ik had dokter moeten worden.
Die ga ik niet eten. - Hou vast, ik moet rijden.
Moeder dood, kinderen gered. - Ze hebben warmte nodig.
Ze bewegen amper.
Weet je wat we doen ? We halen melk en suiker en brengen ze groot.
Ze worden zo groot als gorilla's.
Zijn die blauwe kalmerend ? - Ja, de gele zijn peppillen.
Welke wil jij ? - Doe maar allebei.
Besef je wel dat 't gaat sneeuwen ?
Die fantastische koelte.
Die plotselinge frisheid. Alsof alles me prikt.
Wat ruik ik ?
Voorzichtig met de konijntjes. - Ik heb ze hier.
Ik ken deze begraafplaats helemaal niet.
Welke begraafplaats ?
Zie je het dan niet ? - Wat moet ik zien ?
Zie je het echt niet ? - Wat moet ik zien ?
Het is een drive-in bioscoop.
Een drive-in ?
Ze vertonen films en er is helemaal niemand.
Ik snap het.
Ik dacht dat het iets anders was.
Ik moet weer terug.
Hoe ver is 't naar huis ?
We zijn vlak buiten de stad.
Hier moeten we niet overnachten.
Ik hoor de snelweg. Daar.
We moeten de konijntjes melk geven.
We hebben geen melk.
We doen er suiker door.
Weet je, vergeet het maar. Zet die melk maar uit je hoofd.
Het zijn zoogdieren. - Vergeet die konijntjes.
Waar heb je ze ?
Hoor je me niet ?
Vergeet die konijntjes nou.
Waar heb je ze ?
Ze...
Ze zijn achter m'n rug geglipt, en ze zijn geplet.
Achter je rug geglipt ?
Ze hebben alles.
Voetjes, oogleden, snorhaartjes... En ze zijn dood.
Kan je helemaal niks goed doen ?
Heb je dit altijd ?
Daarom noemen ze me Fuck Head. - Dat blijft zo.
Dat weet ik. - Daar kom je je leven niet meer vanaf.
Dat zei ik al. Ik gaf je meteen al gelijk.
Misschien was dat niet die keer dat ik die konijntjes plette. Wie weet...
Ach, dat doet er niet toe.
Het gaat erom dat de volgende ochtend de sneeuw van de voorruit smolt.
Ik werd wakker van de zon, en...
ik ging vader worden.
VIEZE BRUILOFT Chicago, een maand later
Ik was een jaar of vierentwintig, vijfentwintig.
Ik rookte als een schoorsteen.
We waren in Chicago omdat Michelle zwanger was.
Niets weerhield ons het kind te houden.
Op onszelf na.
Naam ? - Sorry dat ik te laat ben.
Michelle. Ik had een afspraak om half vier. Ergens rond half vier.
Ik zie het. Loop maar mee.
U kunt daar niet blijven staan.
Ga ik daar zitten.
Dat is prima. - Ik weet dat dat prima is.
Of u kunt de film bekijken. - Welke film ?
Een vasectomie is een eenvoudige ingreep. We doen het gewoon hier.
Het is bedoeld om u permanent onvruchtbaar te maken.
Ik hoop dat dat uw bedoeling is. Heeft u twijfels...
Ik maak nooit meer iemand zwanger. Dat weet ik wel.
Wil je een afspraak maken ? - Geeft u mij het geld ?
Je hebt het geld zo bij elkaar. - Dat geld krijg ik nooit bij elkaar.
Je mag nu bij Michelle.
Is ze dood ?
Hoe voel je je ?
Weet ik niet.
Wat hebben ze in je gestoken ?
Wat ? - Genoeg. Maak dat je wegkomt.
Hé, mag ik even ?
Het spijt me. Misschien kunnen we het nog eens proberen ?
Je spoort niet.
Deze man moet weg. - Ik wil alleen...
Wacht u buiten. - We hadden te weinig tijd.
De katholieken gooiden wijwater op m'n wang en m'n nek. Ik voelde niks.
Tot jaren daarna.
Stel dat je ineengekropen in het donker ronddobbert.
Zou je je dan ooit het tegenovergestelde voor kunnen stellen ?
Die wonderlijke wereld die de Taoïsten de Tienduizend Dingen noemen ?
En als het donker gewoon donkerder werd...
en je zou sterven...
wat zou het je dan kunnen schelen ?
Hoe zou je het ook maar merken ?
Je zal zo gelukkig zijn.
Volgende ochtend kwam ik terug in het motel, en daar was John Smith.
Je rijdt in een roze gestreept autootje.
Net een echte auto, maar dan kleiner. Je kan overal heen.
M'n huis uit.
Is dit je huis ? Geen wonder dat ze bij je weggaat.
Waar ga je heen ?
Michelle ? - Naar Mexico.
John heeft daar werk voor me.
En je hebt er van die grote witte vogels die op meertjes ronddobberen.
Die heten zwanen. - Mij een biet.
Zwanen blijven elkaar trouw.
Ja, en ? Al neuken ze alles en iedereen.
Die zie je daar overal. Je waant je in het paradijs.
Ben je high ? - Nee.
Jawel, maar ik moet met je praten.
Ze moet aan haar toekomst denken. - Hou je erbuiten.
Als je nou eens echt je best deed voor deze relatie ?
Als je nou eens deed of je de ware bent ?
Doe dit nou niet, lieverd.
Geef je nog antwoord ?
Waarop ?
Ik zag een man voor in de metro.
En er was iets met hem.
Ik weet niet wat.
Ik volgde hem omdat... Ik weet niet waarom. Hij zag er gezegend uit.
De politie kwam voor Jezus - Waarom ?
Ze zochten iemand met een capuchon. - Waarvoor ?
Gisteren is er iemand omgelegd.
Hé. Volg je mij soms ?
Ik liep weg, want ik kreeg geen lucht meer. Ineens had ik een erectie.
Ik wist wel dat het voorkwam, maar niet dat ik 't had.
Zijn borst was net die van Jezus. Ik denk dat Hij het was.
Het had niet uitgemaakt wie ik had gevolgd.
Ik denk zomaar aan Mexico.
Iowa City ?
Maar goed, zoals ik al eerder zei...
ik was aan het liften. Op zoek naar Michelle.
Ik hou van iedereen. M'n kinderen, m'n hele familie.
Van de pillen die de vertegenwoordiger gaf, deden m'n aders en m'n kaak pijn.
Ik kende elke regendruppel bij naam.
Ik voorvoelde alles.
Ik wist van tevoren al dat die Oldsmobile voor me zou stoppen.
En toen ik de lieflijke stemmen van het gezinnetje hoorde...
voorvoelde ik het ongeluk.
Rustig maar. Je haalt het wel.
Er is een ongeluk gebeurd. Bel een ambulance.
Je stinkt.
Hoe was het in Mexico ? - Heet.
Maar ik heb veel verdiend.
Ik wilde je daar gaan zoeken. Toen hoorde ik dat je hier zat.
Ik heb een auto-ongeluk gehad.
Reed jij ? - Maakt het uit ? Het heeft doden geëist.
Ik heb de baby gered.
Waar heb je het over ?
Nergens. Laat maar.
Dit was een vergissing. Ik ga.
Nee, je komt binnen.
Goed dan. - Ik wil je helpen.
Ik ben clean. Ik ga je helpen.
We bleven daar een week.
We vrijden we aten steak.
We maakten ruzie, we huilden, we smeekten elkaar.
Vergaven elkaar, deden beloftes.
En...
we voerden elkaar naar de hemel.
Op een avond, na een ruzie, ging ik de straat op.
Het spijt me.
Engel van me. Het spijt me.
Wat zeg je ?
Schatje.
Word wakker, Michelle.
heb pillen geslikt maak me wakker als je me nog wil
Word wakker.
Word nou toch wakker.
Toe dan.
Word eens wakker.
Wil je een pilletje ?
Wat voor pilletje ?
Een pil van fijngemalen paddestoelen.
Zo'n grote pil heb ik nog nooit gezien.
Kijk nou.
Het lijkt wel een ei.
Een paasdinges.
Rij hem naar A.
Hoor je ongewone stemmen ?
Help me. - Help ons.
Niet direct. - Niet direct ? Hoe bedoel je ?
Daar kan ik nu niet op ingaan.
Rustig maar.
Het komt wel goed.
Gaasje.
Hij krijgt stuiptrekkingen. Er is weinig tijd.
VASTE HANDEN ontwenningskliniek, 6 maanden later
Van m'n snor blijf je af.
Is het goed, tot nu toe ? - Tot nu toe wel.
Nu de andere kant. - Een goed idee.
Zou je de mensen iets over jezelf willen vertellen ?
Ik weet niet, hoor.
Ik ben een vette klootzak.
Hij is te zwaar.
Ik ben twee keer neergeschoten.
Door m'n eerste en m'n tweede vrouw. Drie kogels.
Die hebben in totaal vier gaten gemaakt.
En je leeft nog ? - Geintje, zeker ?
Nee. - Dat klinkt wel heel stom.
Je ziet zo dat ik nog leef.
Misschien bedoel ik dat 'leven' wel in diepere zin.
Je kan praten, terwijl je in diepere zin niet leeft.
Nou, veel dieper dan dit kan je niet zinken.
Hoezo ? Ik vind het hier geweldig. Je krijgt zelfs sigaretten.
Ik heb nog geen sigaret gehad.
Hier. - Bedankt.
Krijg ik die later terug ?
Misschien.
Ben je getrouwd ?
Nee. Ik bedoel... nee. Daar wil ik nu niet over praten.
Geen probleem. Dat hoeft ook niet.
Wat zei je, toen ze je neerschoot ?
Je hebt me neergeschoten.
Allebei de keren ?
Nee. De eerste schoot me in de mond.
Dus je kon niks zeggen. - Alleen omdat ik bewusteloos was.
Ik weet nog steeds wat ik toen droomde.
Wat droomde je ?
Hoe kan ik je dat nou uitleggen ? Het was gewoon een droom.
Zeg wat je erover kwijt wil.
Er is wel iets.
Die droom komt steeds maar terug.
Terwijl ik wakker ben.
Als ik aan m'n eerste vrouw denk, denk ik aan dat schot, en daar is de droom.
Ken je Follow that Dream, met Elvis ? - Ja. Dat wilde ik net zeggen.
Heb jij hem gezien ? - Nee.
Klaar.
Er is ook een liedje dat zo heet.
Kijk in de spiegel.
Wat zie je ?
Hoe kom ik aan zo'n dikke kop ?
Meer niet ?
Rode auto's.
Met mensen erin ? - Ja.
Wie ?
Ze zijn nu toch al dood.
Is dat echt zo ?
Weet ik veel. Ik ben hier net. Het deugt niet.
Jawel, man. Ze plempen je vol met Halidol. Dit is echt een speeltuin.
Jij bent nog jong.
Je kan nog een paar keer goed ontsporen zonder dat het echt mis gaat.
Ik niet meer. - Je doet het geweldig.
Praat hier maar in.
Moet ik in je kogelgat praten ?
Ja. Praat in m'n kogelgat.
En zeg dat het goed met me gaat.
TEHUIS BEVERLY
Goed, toen kwam Phoenix.
Van binnen was ik een jankend hondje. Niets meer dan dat.
Ik dacht dat ik blij was met m'n nieuwe baan in tehuis Beverly.
Want therapeuten en leden van de Anonieme Drugsverslaafden...
vonden dat een baan iets goeds was.
Het was een tehuis voor ouderen, verlamde of vroeg-demente mensen...
en mensen die alleen gruwelijk mismaakt waren.
Je zou denken dat God een gevaarlijke gek was.
Wie dromen heeft, betaalt daarvoor een prijs.
Deze aandoeningen ontgaan ons, tot we ze zelf krijgen.
En dan worden we ook weggestopt.
Hier is...
het nieuwe nummer.
Het hoort bij je werk de patiënten aan te raken. Dat hebben ze nodig.
Dus als je ze groet, raak ze dan aan.
Op weg naar m'n werk liep ik altijd langs een rijtje huizen.
En op een dag hoorde ik daar een vrouw zingen.
Ze had vast niet door dat iemand haar zou kunnen horen.
Ik dacht aan zeemeerminnen.
Ik liep vaak 's avonds in m'n eentje over straat, vreselijk stoned.
Hebben jullie dat ooit gedaan ?
Dat je naar die ramen keek, en dacht: Wat heb ik toch een hoop fout gedaan ?
En dat je dacht: Achter die ramen, achter die gordijntjes...
wonen mensen die een normaal en gelukkig leven leiden ?
Dat is mijn doel: een van die mensen worden.
Met m'n eigen raam.
Bedankt voor je verhaal, Chris. Mensen, vergeet niet...
Moet er iemand naar het centrum ? - Ik niet. Jij ?
Ik ook niet. - Waar moet je heen ?
Las Vegas Boulevard. - Rij maar met mij mee.
Waarom kwam je hierheen ?
Naar de AA ? - Nee, naar Phoenix.
Dat had eigenlijk twee redenen. Ik zocht m'n broer.
Is ie niet hier ? - Ik heb geen idee waar hij is.
En de andere reden ?
M'n vriendin is er niet meer. Ze is gestorven aan een overdosis.
Ik weet hoe vreselijk dat is.
Hij is open.
Zuster.
Ik help u wel. - Handen thuis.
Blijf van m'n rolstoel af. - Al goed.
Help me. Ik zit vast.
Zo. - Laat los. Ik weet waar ik heen wil.
Soms kwam haar man thuis voor ik wegging.
Toen ik ze zo zag, begreep ik het.
Het waren Amish.
Of eerder Mennonieten.
Het spijt me, maar ik versta u niet.
Het is wel goed, Matt. Laat maar los.
Goed, dan niet.
Matt kreeg een brief. Z'n vrouw laat zich scheiden.
Twee jaar terug dumpte ze hem hier. Nooit langs geweest.
Wacht jij maar even buiten.
Kom, we gaan naar binnen.
Hij hield geen masker meer voor. Hij was een wrak, en verborg het niet.
Terwijl ieder ander de schijn ophoudt.
Pak wat je wilt.
Een vriendje werd overreden. Z'n auto viel stil op het spoor.
Hij dacht dat hij hem wel op tijd weer kon starten. Niet dus.
M'n eerste echtgenoot viel door duizend altijdgroene takken, in de bergen.
Hij was boomchirurg. Hij viel dood.
Een ander, marinier, sneuvelde in Vietnam.
Twee van m'n vriendjes waren marinier.
De andere, Zack, verongelukte vlak nadat z'n training erop zat.
Bijna elke man van wie ik hield, is uiteindelijk om het leven gekomen.
Ik heb je over m'n derde man verteld. Die de dierenwinkel zou kopen.
Dat is de man die een overdosis nam.
Anders was ik nu vast en zeker nog bij hem.
Ik ben ook getrouwd geweest met een zwarte man.
Hij zat in de gevangenis, en werd daar doodgestoken.
Maakt je dat niet dankbaar ? Want zij waren net als wij.
Maar zij hadden pech.
Ik wil een mededeling doen. En ik moet m'n excuses aanbieden.
Het blijkt dat ik vorige maand iemands verjaardag over het hoofd zag.
Isaac Christofferson is maar liefst 70 jaar geworden.
Nog vele jaren, Isaac.
Komende maand hebben we maar liefst zes jarigen in ons midden.
En in het novembernummer kunt u lezen wie dat zijn.
Klasse.
Hoe gaat het ? - Goed. En met jou ?
Goed. Ik hoopte al dat je hier zou zijn.
Wil je een glaasje ? - Lekker.
Je hebt wat bijeenkomsten gemist. - Ik ga ook niet altijd.
M'n laatste echtgenoot deed dat. Ik kom er alleen voor de steun.
Dat wist ik niet.
En hoe gaat het met jou ? - Nou, het gaat vrij goed.
Ik probeer anders te leven.
Ik steel niet meer.
Ik probeer af te maken waar ik aan begin. Dat soort dingen. Heel simpel.
Dat is mooi.
Dans je ? Heb je zin om te dansen ?
Meestal kijk ik alleen.
Goed dan. - Echt ?
Tuurlijk. Zoveel stelt het niet voor.
Moet je... - Niet nodig.
O ja, dat is lekker.
En de Mennonieten ? Na 1 maand waren onze agenda's op elkaar afgesteld.
Ik genoot ervan om ze in hun huiskamer te zien praten.
Of te zien dankzeggen, of eten.
Ik was aan het leren om nuchter te zijn. Ik was vaak in de war.
Maar elke dag ging het beter.
Ik begon er weer goed uit te zien.
Ik was gelukkig in die tijd.
Ik bleef er niet lang...
maar tehuis Beverly deed me denken...
aan de plaats waar...
we tussen twee levens door, tussen de andere zielen, wachten op de geboorte.
Al deze mafkezen, en ik zat ertussen...
en ging elke dag een stukje vooruit.
Ik had nooit geweten...
ik had zelfs nooit ook maar durven dromen...
dat er op deze wereld een plaats was voor mensen als wij.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : imp